Oczami Malgaszy cz. 2

Strona główna » Aktualności » Oczami Malgaszy cz. 2

wielkość tekstu: A | A | A

ZWYCZAJE MALGASZY

Famadihana – to nazwa oznaczająca powrót zmarłych. Jest to najbardziej znana i okazała malgaska ceremonia ekshumowania szczątków, która gromadzi całą rodzinę. Chodzi w niej o przywołanie zmarłego w pamięci wspólnoty, skorzystanie z jego obecności, aby prosić go o radę czy też opiekę. W wyznaczonym dniu, rodzina i wszyscy zaproszeni goście gromadzą się przy grobie; otwierają go i wyciągają z niego ciało zmarłego. Zmienia się wówczas ubranie zmarłego z gestami czułości i delikatności, owijając go w nowe płótna. Często jest to czas okazywania szacunku zmarłemu przez najbliższą rodzinę podzieloną na małe grupki. Polega to na tym, że nosi się ciało zmarłego w specjalnym tańcu, obchodząc również grób. Następnie artysta, orkiestra lub śpiewacy kontynuują świętowanie, zapraszając do tego wszystkich gości, którzy tańczą, pija alkohol i śmieją się. Dzielone jest między wszystkich mięso wieprzowe i zebu poświęcone specjalnie z tej okazji. W tym czasie zmarły spoczywa na specjalnie wybudowanym do tego wydarzenia ołtarzu. Cała uroczystość może trwać dwa lub trzy dni, kiedy to na koniec ciało zmarłego powraca do grobu.

Famadihana jest to obrzęd typowy dla kultury ludu Merina oraz Betsileo. Jednak dla innych ludów jak Bara, Betsimitsaraka, Sakalava jest to moment przeniesienia z tymczasowego grobu do definitywnego miejsca spoczynku. We wszystkich przypadkach chodzi o pocieszenie zmarłego i upewnienie się o jego wsparciu przy jednoczesnym okazaniu szacunek, kołysząc go z uważnym szeptem. Zwyczaje pogrzebowe mają miejsce podczas zimy, tzn. od czerwca do października, jednak w sposób szczególny we wrześniu. Jest to umotywowane sezonem suchym, kiedy opady są sporadyczne, a prace polowe już zakończone.

Podsumowując, należy dodać, ze Famadihana jest coraz mniej praktykowana w całym kraju. Powodem wygasania tej tradycji jest m.in. wysoki koszt ceremonii, wpływ kultury zachodniej, mondializacja czy też ewangelizacja.

(opr. na podst. relacji o.Tanta i o.Elysee OMI)

czytano: 34 razy

autor: misje-oblaci.pl

data dodania: 2018-12-14 21:02:22

Zapewniamy
  • Troska o ludzi w krajach misyjnych
  • Uwrażliwienie na potrzeby drugiego człowieka w krajach misyjnych
  • Propagowanie świadomości misyjnej
  • Praca z młodzieżą w zakresie animacji misyjnej
  • Szeroko pojęta animacja i promocja misyjna
  • Stworzenie możliwości zainteresowanym do czynnej działalności dobroczynnej
Formularz zapytaniowy
Ciekawostki
  • Pieśń skomponowana przez o. Nicolasa z Madagaskaru. Jest to pieśń o powołaniu, wykonana wraz z klerykami z naszego malgaskiego seminarium.dalej 

PROKURA MISYJNA MISJONARZY OBLATÓW
ul. Ostatnia 14, 60-102 Poznań

tel.: 61 830-65-17; 830-76-31
e-mail: prokmis@oblaci.pl

  • tychy-swieta_rodzina-oplatek-siostra
  • tychy-swieta_rodzina-oplatek-marianlis
  • tychy-swieta_rodzina-kobieta-mariusz_bosek
  • tychy-swieta_rodzina-dzielenie_sie_oplatkiem2
  • tychy-swieta_rodzina-dzielenie_sie_oplatkiem
1 maja 1969 r. pierwsza grupa polskich Oblatów Maryi Niepokalanej udała się do Kamerunu Północnego, gdzie już od 1946 r. pracowali francuscy oblaci. Wtedy właśnie zakiełkowała idea pomocy polskim oblatom udającym się na misje ad gentes. Misje wymagają wiele modlitwy, ofiarowanego cierpienia, dobrych uczynków a także pomocy materialnej.
Poleć stronę
Wypełnij formularz kontaktowy
Formularz zapytaniowy
Wypełnij formularz kontaktowy
Facebook
Wersja mobilna